Ελλάδα: ταξική σύνθεση και εξέγερση

Το ιστολόγιο Ριζοσπαστικός προβληματισμός δημοσίευσε μία εξαιρετικά καλογραμμένη όσο και τεκμηριωμένη μελέτη:

Εξέγερση, κρίση, ταξική σύνθεση το 2009

που μιλά για όλους σχεδόν τους κλάδους παραγωγής τον Ιούνιο του 2009 στην Ελλάδα και εξετάζει πώς αλληλεπιδρά η εξέγερση του Δεκέμβρη με την ταξικη σύνθεση. Όπως τονίζεται, αυτή η ανάλυση: «είναι κάτι που πρέπει να γίνει απέναντι σε έναν ακτιβισμό ο οποίος φαίνεται να μην λαμβάνει καθόλου υπόψη την σύγχρονη ιστορία και κατάσταση της τάξης και εν τέλει τις πραγματικές, υλικές (και όχι φανταστικές) δυνατότητες που ανοίγονται για την όξυνση της ταξικής πάλης στο άμεσο μέλλον».

Απόσπασμα από τα συμπεράσματα της μελέτης:

«Από τον δημόσιο τομέα, η εξέγερση του Δεκέμβρη τροφοδοτήθηκε από τις ριζοσπαστικές πολιτικές μειοψηφίες κλάδων που έχουν παράδοση αγώνα (εκπαιδευτικοί, υγειονομικοί, ΟΤΑ). Από τον ιδιωτικό τομέα, κατέβηκαν κυρίως νέοι εργαζόμενοι από κλάδους των υπηρεσιών που αναπτύχθηκαν ραγδαία μετά το ’90 και εμπεριέχουν πιο υποτιμημένες και επισφαλείς εργασιακές συνθήκες αλλά δεν εμπεριέχουν (ακόμα) δυνατές μορφές οργάνωσης και κοινωνικής εκπροσώπησης/αναγνώρισης (όπως ο επισιτισμός των πόλεων, οι ταχυμεταφορές, οι «παντός τύπου υπηρεσίες», τα ΜΜΕ αλλά και το εμπόριο των πόλεων, η ιδιωτική εκπαίδευση και οι τηλεπικοινωνίες). Αυτοί οι νέοι άνθρωποι έχουν ένα διαφορετικό πολιτισμικό και μορφωτικό επίπεδο, μια νέα κουλτούρα της πληροφορίας και της επικοινωνίας. Τους λείπει η εμπειρία του αγώνα, της οργάνωσης, της ύπαρξης των εργασιακών δικαιωμάτων, αλλά συνάμα και της διαμεσολάβησης, του πολιτικού παραγοντισμού, της ιστορικής ήττας τους εργατικού-συνδικαλιστικού και κομμουνιστικού κινήματος.»

Advertisements

One thought on “Ελλάδα: ταξική σύνθεση και εξέγερση

  1. Εξέγερση; Ήταν μάλλον ξεθύμασμα και ψυχόδραμα. Αφορμή ήταν ο φόνος. Μα περίμεναν το φόνο ενός αθώου για να ξεσηκωθούνε τόσες κοινωνικές ομάδες; Αιτία υπήρχε κι υπάρχει: τα μύρια που συσσωρεύονται. Ναι, πρέπει να ξεσηκωθούμε, να βάλουμε τάξη στην εκτροπή των θεσμών απο τους επιστάτες που μάς θέλουν ως ποίμνιο. Αλλά πώς; Δίνοντας στο διαδηλωτή την αυταπάτη ότι κάτι καταφέρνει; Πιέζοντας *έξω* απο το άθλιο σύστημα ή *μέσα* του; Με το πρώτο ο εξεγερμένος μένει καθαρός κι αναποτελεσματικός. Με το δεύτερο, βρωμίζεται και ίσως κάτι καταφέρει. Είναι το δυσάρεστο δίλημμα που θέτει το http://anataxis.wordpress.com

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s