ΜΜΕ και οικονομικά συμφέροντα (Ελλάδα 2010)

Το ιστολόγιο «Σχολιαστές χωρίς σύνορα» δημοσιεύει τρία – γλαφυρά και καλά τεκμηριωμένα – άρθρα με θέμα τη διαπλοκή τύπου και οικονομικών συμφερόντων στην Ελλάδα. Κυριότερο συμπέρασμα: τα ΜΜΕ εκπροσωπούν πλέον τα συμφέροντα του εφοπλιστικού λόμπι.  Παρατίθενται χαρακτηριστικά αποσπάσματα.

ΜΕΡΟΣ 1 – ΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ

Πρόκειται για μία ακριβοπληρωμένη βιομηχανία παραγωγής ειδήσεων και κατευθυνόμενης πληροφόρησης, η οποία προσαρμόζεται εμβόλιμα στη ροή των ειδήσεων και του σχολιασμού – πάντα με το αζημίωτο.

Δημιουργία εντυπώσεων (spin): Οι εταιρείες PR φέρνουν σε επαφή τον πελάτη με τους δημοσιογράφους του μέσου στο οποίο «παίζει» η διαφήμιση….Ο ήδη διαβρωμένος δημοσιογραφικός κόσμος γίνεται αποδέκτης μικρών ή και μεγάλων δώρων, ταξιδιών (υποτίθεται για ενημέρωση, αλλά στην πράξη για αναψυχή), ακόμη και προσωπικών εξυπηρετήσεων. Στο τέλος ο δημοσιογράφος καθίσταται πλήρως χειραγωγημένος. Φτάνει σε σημείο να θεωρεί υποχρέωσή του να αναφέρεται θετικά στον φίλο και πελάτη του μέσου στο οποίο εργάζεται.

Μισές αλήθειες: Δεν υπάρχει κανένας λόγος που ένα «σοβαρό» μέσο θα καταφύγει στη διασπορά ψευδών ειδήσεων και τη χοντροκομμένη παραπολιτική. Αρκεί να μην πει όλη την αλήθεια. Αρκεί να κρύψει ή απλώς να αδιαφορήσει για ένα μεγάλο μέρος της.

Τεχνική «καρότο και μαστίγιο»: Τα ιδιωτικά ΜΜΕ ελέγχουν την εξουσία με το σκεπτικό ότι της τραβούν το αυτί όταν αυτή κατά λάθος κινηθεί έξω από τη ρότα που της έχουν χαράξει. Έτσι, ενώ δεν πρόκειται να παρακολουθήσουμε -ανεξαρτήτως κυβέρνησης- μία σοβαρή, αιχμηρή και επιθετική συνέντευξη κυβερνητικού πολιτικού, ταυτόχρονα επιλεγμένα ονόματα και στελέχη θάβονται εν μία νυκτί από τους ίδιους δημοσιογράφους που έως την προηγούμενη ημέρα τους «χάιδευαν» … εφόσον το επιτάσσει το καθήκον (δηλαδή η γραμμή του εργοδότη).

Ξεκάρφωμα: Το ιδιωτικό μέσο ενημέρωσης δεν παύει να είναι πάνω από όλα εταιρεία. Και ως εταιρεία ωφείλει να διευρύνει μονίμως το πελατολόγιό της. Είναι ίσως ο μοναδικός λόγος που σπρώχνει τα ΜΜΕ να προβάλουν και τη «διαφορετική άποψη». Ακόμη κι εκείνη που ενδεχομένως θα μπορούσε να βλάψει τα συμφέροντά της. Το μόνο που πρέπει να κάνει πριν τη σερβίρει είναι να την αδρανοποιήσει. Μία τέτοια περίπτωση αδρανοποίησης παρέχουν οι σατιρικές εκπομπές. Δίπλα σε μία «σοβαρή» δεξιά αρθρογραφία, η «αριστερή» σάτιρα στην πράξη υποστηρίζει την πρώτη. Εκτονώνει τα πάθη του θεατή/ακροατή και διοχετεύει ανώδυνα την οργή του απέναντι στο εκάστοτε καθεστώς.

Τα ΜΜΕ βρίσκονται στα χέρια ελάχιστων ιδιοκτητών και μάλιστα από δύο πολύ συγκεκριμένα και πανίσχυρα λόμπι: τα δημόσια έργα και τη ναυτιλία, δηλαδή τους μεγαλοκατασκευαστές και τους πλοιοκτήτες. Το μεν πρώτο λόμπι κατεξοχήν κρατικοδίαιτο και το δεύτερο σε καθεστώς πλήρους ασυδοσίας. Με λίγα λόγια οι δύο καλύτεροι φίλοι του (δι)κομματικού κράτους.

MΕΡΟΣ 2– Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΕΦΟΠΛΙΣΤΗ

Στα ελληνικά ΜΜΕ θα ενημερωθείτε για το πώς οι εργατικοί και λιτοδίαιτοι εφοπλιστές κατατρέχονται από τους αδίστακτους και κοιλαράδες ναυτεργάτες. Στα ελληνικά ΜΜΕ θα μάθετε το πώς μία δημόσια επιχείρηση από εντελώς άχρηστη γίνεται εξαιρετικά χρήσιμη απλώς με το να χαριστεί στον πλησιέστερο ιδιώτη, κατά προτίμηση εφοπλιστή ή μεγαλοκατασκευαστή. Στα ελληνικά ΜΜΕ θα γνωρίσετε τη θεϊκή προέλευση του ΔΝΤ και την «μητέρα Τερέζα» του εφοπλισμού που ακούει στο όνομα Cosco. Τα ελληνικά ΜΜΕ θα σας καταδείξουν τους δέκα εκατομμύρια λόγους που καθένας από εσάς -πλην των τόσο χρήσιμων πλοιοκτητών αυτής της χώρας- ευθύνεστε προσωπικά για το χρέος, το έλλειμμα και την αδυναμία δανεισμού της χώρας. Καλωσήρθατε στη Βόρεια Κορέα των Βαλκανίων.

Τα τελευταία χρόνια, τόσο μέσω αγοράς μετοχικών πακέτων, όσο όμως και απευθείας εξαγορών, το εφοπλιστικό λόμπι καταφέρνει να κυριαρχήσει στα media, εκτοπίζοντας τους τελευταίους «παραδοσιακούς» εκδότες αλλά ακόμη και το πανίσχυρο μπλοκ του κατασκευαστικού κλάδου.

MΕΡΟΣ 3 – ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΥΡΙΑΝΙΣΜΟ ΣΤΟΝ ΑΛΑΦΟΥΖΙΣΜΟ

Ήδη από την εποχή του Αρ. Αλαφούζου δεν είναι υπερβολή να χαρακτηρίσουμε την Καθημερινή ως τη «φωνή του εφοπλιστή». Αξίζει όμως να ρίξουμε μία ματιά στο βίο και την πολιτεία των άξιων αυτών γνήσιων τέκνων του ελληνικού εφοπλισμού, ο οποίος ας μην ξεχνάμε ότι ενώ «κατατάσσει την μικρή Ελλάδα στο 16% της παγκόσμιας ναυτιλίας και σε ορισμένες κατηγορίες πλοίων σε πάνω από το 20% αποδίδει στον κρατικό προϋπολογισμό λιγότερο από όσα αποδίδουν τα παράβολα που πληρώνουν οι αλλοδαποί εργαζόμενοι»

Το συγκρότημα Αλαφούζου που καλεί το ευαισθητοποιημένο κοινό του να φυτέψει ένα πεύκο στην Πεντέλη έδωσε μάχες χαρακωμάτων για το δικαίωμα στην καταστροφή της θάλασσας.

Πολυάριθμοι οι δημοσιογράφοι του ομίλου που τσεκουρώθηκαν εν ριπή οφθαλμού επειδή δεν ήταν αρεστοί στη διοίκηση ή παραβίασαν την επίσημη γραμμή.

Ειδικά μέσα στο 2010 η καθοδήγηση στο τι λέγεται, τι γράφεται, αλλά και το τι και ποιος κόβεται και αποσιωπάται, είναι ολοφάνερη, άκρως επιθετική, πολύ συχνά αισχρή και σε μόνιμη βάση αντιδεοντολογική.

Ξεχωρίζει η συμπόνοια που δείχνει προς κάθε αναξιοπαθούσα ομάδα, όπως εκείνη των τραπεζιτών και του ΔΝΤ.

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: «Οι επικοινωνιακές δημοκρατίες θα πρέπει στο προσεχές μέλλον να αντιμετωπίσουν μια πολύ ύπουλη ρωγμή, ρωγμή μάλιστα που ολοένα και διευρύνεται: τα βασικά της εργαλεία, οι δημοσιογράφοι, εμπεδώνονται αργά αλλά σταθερά στη συνείδηση του ίδιου του τάργκετ γκρουπ τους ως αθλιότεροι των εκάστοτε κακών». ΠΗΓΗ: Old boy

Advertisements

One thought on “ΜΜΕ και οικονομικά συμφέροντα (Ελλάδα 2010)

  1. Παράθεμα: Η ελληνική blog-οσφαιρα για τα μέσα μαζικής εξαπάτησης. « Greekjammer

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s